yine,

ellerim ellerinde.

adı derinde,

tadı teninde saklı.

yumruğu yargı,

gözleri söz

gözleri köz eden.

taş olmayı öğrendi yüreğim,

mütemadiyen suyun dibinde,

şeffaf,saydam,yalnızlığın rengi.

dibi görünür şişenin,

en naif gecelerde,

bir pus örtüsü nitekim.

dudaklar,

ruj lekesi yerine cigarayı kavrar,

çarşaf çarşaf sarılırsın.

gömülür içine,

kimsesizliğin,

vurdumduymazlığın,

çakranın,

ölüm ciddiyetinin,

cevabı olmayan soruların içine gömülür.

"bu son kaybediş olsun" dedi bir bilen,

bilmiş bir tavırla.

ama haklıydı.

bu son olsun.

cihan veron.